ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(1378 -1308 ق)، فقیه و مجتهد. وى در اراك متولد شد. براى تحصیل به همدان رفت و پس از آن به اراك بازگشت و حدود چهار سال به تحصیل سطوح پرداخت و دو سال از حوزه‏ى درس آیت‏اللَّه آقانورالدین عراقى بهره جست. در 1327 ق به نجف رفت و از درس اصول آخوند ملامحمد كاظم خراسانى و چند سالى از درس فقه علامه‏ى یزدى استفاده كرد. وى همچنین شاگرد شریعت اصفهانى، آقا ضیاءالدین عراقى، آقا شیخ على قوچانى و آقا شیخ مهدى مازندرانى بود و در فقه و اصول از محضر آیت‏اللَّه نایینى نیز استفاده كرد. و مدتى در نجف، در مسجد هندى و مسجد شیخ مرتضى، تدریس كرد. بعد از آن براى مدت كمى به ایران آمد و پس از بازگشت به نجف، به تدریس خارج فقه و اصول پرداخت. آیت‏اللَّه اراكى در سال 1368 ق به ایران بازگشت و در اراك ساكن شد و به تدریس خارج فقه و اصول پرداخت تا سرانجام در شهر رى وفات یافت و در مسجد بالا سر قم به خاك سپرده شد. وى داراى 65 جلد تألیفات ارزنده است از جمله: «كنز مخفى»؛ «الغوالى اللآلى فى فروع العلم الاجمالى»؛ «روح الایمان»، در لزوم شناختن حقیقت انسان؛ «ارشاد الامة»؛ «اعلام الامامیة»؛ «ایقاظ البشر»؛ «ذخیرة العباد لیوم المعاد».